Jubileusz 75-lecia Uczelni
Siedemdziesiąt pięć lat temu powstała Uczelnia, która na trwałe wpisała się w krajobraz nauki, edukacji i życia społecznego. Dziś, obchodząc ten doniosły jubileusz, oddajemy hołd jej bogatej historii, osiągnięciom oraz wszystkim, którzy współtworzyli jej dorobek.
Minione 75 lat to czas konsekwentnego rozwoju, umacniania pozycji akademickiej oraz nieustannego dążenia do doskonałości. To także historia tysięcy absolwentów, których wiedza, kompetencje i wartości kształtowane w murach Uczelni przyczyniły się do rozwoju wielu dziedzin życia publicznego i gospodarczego.
Jubileusz ten stanowi nie tylko okazję do refleksji nad przeszłością, lecz również moment wyznaczania ambitnych kierunków na przyszłość. W duchu odpowiedzialności za kolejne pokolenia, Uczelnia pozostaje wierna swojej misji, łącząc tradycję z nowoczesnością oraz otwartością na wyzwania współczesnego świata.
POWSTANIE WYŻSZEJ SZKOŁY ROLNICZEJ
17 listopada 1951 roku, na mocy rozporządzenia Rady Ministrów, powołano do życia Wyższą Szkołę Rolniczą. Uczelnia ta powstała poprzez wyodrębnienie z Uniwersytetu Poznańskiego Wydziału Rolnego (wraz ze Studium Ogrodniczym) oraz Wydziału Leśnego. Struktury te, razem ze studentami i kadrą, zostały przeniesione do nowej instytucji, która formalnie rozpoczęła działalność 1 stycznia 1952 roku.
Jeszcze przed oficjalnym zatwierdzeniem utworzenia szkoły w środowisku akademickim pojawiały się różne opinie i nastroje. Wśród części profesorów dominowały obawy i sceptycyzm, związane m.in. z obniżeniem rangi uczelni, utratą powiązań z wydziałami matematyczno-przyrodniczymi Uniwersytetu Poznańskiego oraz niedoborem wykwalifikowanej kadry administracyjnej.
Pierwszym rektorem Wyższej Szkoły Rolniczej w latach 1951/1952–1953/1954 został prof. Tadeusz Molenda z Wydziału Leśnego. Senat uczelni wyznaczył uroczystą inaugurację na 1 marca 1952 roku. Przygotowaniem wydarzenia zajmował się specjalnie powołany komitet pod przewodnictwem prorektora dr. Józefa Janickiego, z udziałem przedstawicieli kadry naukowej, administracji oraz środowisk społecznych.
Inauguracyjny wykład w nowo utworzonej uczelni wygłosił zastępca profesora dr Stefan Alexandrowicz. Jego wystąpienie, zatytułowane „Nowe kierunki w zootechnice w zastosowaniu do planu sześcioletniego”, nawiązywało do ówczesnych priorytetów rozwoju rolnictwa. W tym czasie rozważano także zmianę nazwy uczelni – Senat Uniwersytetu Poznańskiego proponował nazwę „Akademia Rolnicza”, natomiast przedstawiciele Wydziału Rolniczego opowiadali się za nazwą „Akademia Rolniczo-Leśna”.
Utworzenie Wyższej Szkoły Rolniczej spotkało się z pozytywnym odbiorem władz Wielkopolski, ponieważ podkreślało rolniczy charakter regionu, jego znaczenie dla gospodarki żywnościowej oraz rolę w kształceniu specjalistów dla sektora rolniczego.
W momencie rozpoczęcia działalności uczelnia kształciła 1460 studentów studiów dziennych. W kolejnych latach liczba ta systematycznie rosła, zwłaszcza po uruchomieniu studiów zaocznych w roku akademickim 1952/1953.
Według danych przytaczanych przez J. Brodę, kadra dydaktyczna liczyła 217 osób. W jej skład wchodziło 36 samodzielnych pracowników naukowych (8 profesorów zwyczajnych, 8 profesorów nadzwyczajnych oraz 20 zastępców profesora) oraz 181 pracowników pomocniczych, w tym adiunkci, starsi asystenci, asystenci i zastępcy asystentów.
Ważne daty z historii Wyższej Szkoły Rolniczej
1951
- Utworzenie Wydziału Zootechnicznego, na którego czele stanął prof. dr Jan Sokołowski. W momencie powołania na Wydziale zatrudnionych było 4 profesorów, 1 zastępca profesora, 2 docentów, 5 adiunktów, 17 asystentów i 11 pracowników naukowo-technicznych. W 1998 r. nazwa wydziału została zmieniona na Wydział Hodowli i Biologii Zwierząt, w 2015 r. na Wydział Medycyny Weterynaryjnej i Nauk o Zwierzętach.
1952
- Powołnie do życia Studium Wychowania Fizycznego z siedzibą przy ul. Dąbrowskiego, choć zorganizowane zajęcia z wychowania fizycznego zaczęto prowadzić już w pierwszej połowie 1951 r. Zakładali je mgr Albert Musiał i mgr Andrzej Wierzbicki.
1953
- Rozpoczęcie działalności Biblioteki Głównej WSR.
Początkowo Biblioteka była zakładem o strukturze bezoddziałowej. W pierwszej połowie lat 50. XX w. zatrudnionych było tu 5 pracowników łącznie z kierownikiem. Wtedy też w użytkowaniu Biblioteki Głównej WSR znajdowało się zaledwie kilkadziesiąt metrów kwadratowych powierzchni, a z księgozbioru korzystało niecałe pół tysiąca czytelników. W 1954 r. ich liczba przekroczyła 1200, a kolejne 4 lata później – 2400 użytkowników. - Powołanie Sekcji Technologii Rolnej na Wydziale Rolnym WSR.
- Powołanie Studium Praktycznej Nauki Języków Obcych.
1954
- Utworzenie Wydziału Technologii Drewna z Oddziału Technologii Drewna Wydziału Leśnego. Pierwszym dziekanem zostaje prof. Stanisław Prosiński.
- Przekształcenie Studium Ogrodniczego w Oddział Ogrodniczy na Wydziale Rolnym.
- Powołanie Komitetu Organizacyjnego i Redakcyjnego "Zeszytów Naukowych” Wyższej Szkoły Rolniczej. Przewodniczącym zostaje prof. Leon Mroczkiewicz.
1956
- Utworzenie z Sekcji Technologii Rolnej - Oddziału Technologii Rolnej na Wydziale Rolnym WSR.
- Powstanie Wydziału Ogrodniczego z Oddziału Ogrodniczego (w 2010 r. zmiana nazwy na Wydział Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu). Pierwszym dziekanem ówczesnego Wydziału została doc. Helena Nieć.
1957
- Przemianowanie Wydziału Rolnego na Wydział Rolniczy.
- Ukończenie budowy gmachu Katedry Mechanizacji Rolnictwa.
- Przejęcie przez Uczelnię majątków Brody i Dłoń.
1958
- Oddanie do użytku nowego budynku Zootechniki przy ul. Wołyńskiej i kompleksu domów studenckich na Winogradach
1960
- Zjazd absolwentów z okazji 40-lecia akademickich studiów rolniczo-leśnych, podczas którego zrodziła się inicjatywa powstania Stowarzyszenia Absolwentów.
1962
- Powstanie Wydziału Technologii Rolno-Spożywczej (w 1973 r. zmiana nazwy na Wydział Technologii Żywności, a w 2004 r. na Wydział Nauk o Żywności i Żywieniu). Pierwszym dziekanem ówczesnego wydziału został prof. Józef Janicki.
- Powstanie Oddziału Melioracji Wodnych na Wydziale Rolniczym.
1965
- Utworzenie na Wydziale Rolniczym Oddziału Mechanizacji Rolnictwa.
1969
Utworzenie w Bydgoszczy filii Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu, istniejącej w strukturze Uczelni do 1974 r. z kierunkami kształcenia: rolnictwo i zootechnika (od 1972 r.) przy ul. Bednarskiej. W 1971 r. po przekształceniu Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu w Akademię Rolniczą nastąpiło usamodzielnienie filii w Bydgoszczy jako Zamiejscowego Wydziału Rolniczego z Oddziałem Zootechnicznym.
1970
- Powstanie Wydziału Melioracji Wodnych z Oddziału Melioracji Wodnych na Wydziale Rolniczym (w 1990 r. zmieniona nazwa na Wydział Melioracji i Inżynierii Środowiska, w 2015 r. na Wydział Inżynierii Środowiska i Gospodarki Przestrzennej, a w 2020 na Wydział Inżynierii Środowiska i Inżynierii Mechanicznej).
- Jubileuszowy zjazd Absolwentów z okazji 50 -lecia akademickich studiów- rolniczo-leśnych w Poznaniu.
1972
- W 1972 roku dotychczasowa Wyższa Szkoła Rolnicza zmienia nazwę na Akademię Rolniczą w Poznaniu.
Dwa lata później oddano do użytku gmach Collegium Maximum – rektorat. Powołano także Akademię Techniczno-Rolniczą w Bydgoszczy na bazie Zamiejscowego Wydziału Rolniczego WSR. - Powstanie Zespołu Pieśni i Tańca „Łany”.
- Oddano do użytku nowy gmach Wydziału Technologii Żywności.
1996
- Na wniosek Senatu Akademii Rolniczej w Poznaniu Sejm Rzeczypospolitej Polskiej nadał uczelni imię Augusta Cieszkowskiego.
- Od 2004 roku dzień 21 listopada został ustanowiony Dniem Patrona Uczelni - Augusta hr. Cieszkowskiego.
2008
- W 2008 roku dotychczasowa Akademia Rolnicza im. Augusta Cieszkowskiego zmienia nazwę na Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu.
Kontynuując tradycje Wyższej Szkoły Rolniczej, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu rozwinął się w nowoczesny i dynamicznie rozwijający się ośrodek akademicki o dużym potencjale naukowym i dydaktycznym. Uczelnia łączy wieloletnie doświadczenie z nowoczesnym podejściem do badań oraz kształcenia, dysponując rozbudowaną i stale unowocześnianą infrastrukturą. Obejmuje ona specjalistyczne laboratoria wyposażone w zaawansowaną aparaturę badawczą, centra naukowo-badawcze, stacje doświadczalne, gospodarstwa dydaktyczne oraz obiekty umożliwiające prowadzenie badań terenowych.
Istotnym elementem zaplecza dydaktycznego są również nowoczesne sale wykładowe i ćwiczeniowe, pracownie komputerowe oraz infrastruktura wspierająca kształcenie praktyczne studentów. Dzięki temu uczelnia zapewnia wysoki poziom nauczania, łącząc wiedzę teoretyczną z praktyką. Rozbudowana baza naukowa i dydaktyczna, w połączeniu z wykwalifikowaną kadrą oraz współpracą z ośrodkami krajowymi i zagranicznymi, umożliwia prowadzenie innowacyjnych badań oraz kształcenie specjalistów odpowiadających na potrzeby współczesnej gospodarki, zwłaszcza w obszarach rolnictwa, ochrony środowiska i gospodarki żywnościowej.
